مهدی باوران

به نام اعظم و اجلّ رب بغضی است در گلوی این، مخلوق تو آهی است اما نآید برون از عمق اعماق وجود اشکی است ولی، نآمدنی میخوانمت ولی من در کجا تو تا کجا آه میکشم از پستی ام آه ای خدا رحمی بکن رحمی بما رحمت نمودی پیش ازین دادیم چ خوب حق تو را از یاد خود بردیم… بیشتر »